من بی پناهم

من بی پناهم تو بی گناهی

دل به تو دادم چه اشتباهی

از تو کشیدم شکل کبوتر

نقاشی ام رو بگذار و بگذر

تو این نبودی من بد کشیدم

آخه دلت رو هرگز ندیدم

تو بی گناهی من بی پناهم

دلتنگم

گناه من شايد اين بود که تمام رؤياهايم را
از کوچه‌هاي زندگي گرفتم
و به آغوش کسی سپردم که ماندني نبود
هر چند آغاز راه را دشوار ديدم
اما دل سپردم و رها شدم
در قلبي که تنها زمزمه‌اش نتوانستن بود
دلم به حال دلتنگيهايش سوخت
شکسته‌هاي دلش را بند زدم
و نگاهش کردم
آري گناه من شايد
دل باختن به آن نگاه بود
و قدم زدن با کسی که
عشق را شايسته‌ي تلاش و خواستن نمي‌دانست
تا اينکه يک روز رفتن را بهانه کرد...

داشتی دروغ میگفتی

 

یعنی دیگه تموم شد دیگه تو رو ندارم
یادم میاد میگفتی بی تو چه بی قرارم
چه خوش بودم با حرفات سنگ تموم گذاشتی
داشتی دروغ میگفتی خودت خبر نداشتی

وای که چه لحظه ای بود وقت خدا حافظی
دلم میخو است بمیرم نبینمت با کسی
دلخوش بودم با حرفات سنگ تموم گذاشتی
داشتی دروغ میگفتی خودت خبر نداشتی

نزار بهت عادت كنم

نزار بهت عادت کنم جدایی سخته گل من 
       یه روز تو از اینجا میری میشکنه تنها دل من 
                                       نزاربهت عادت کنم جدایی سخته گل من
                          تو که نمیمونی پیشم داغتو رو دلم نزار 
 نزار بهت عادت کنم تا که جدایی سخت نشه
                                           نهال عشق و بسوزون تا یه روزی درخت نشه
                                                                        ما که بهم نمیرسیم حتی توی خواب و خیال
                                     قسمت ما یکی نشد حتی توی فنجون فال
           نمی شه این پله ها رو دو تا یکی کرد و رسید
                        دیوار سنگه بینمونه نمی شه دیوار رو ندید 
                                                                                                       نزار بهت عادت کنم.

بغض می خورم....

دلم که ضعف می کند

سفره تنهایی ام را می گشایم

ظرف آغوشم را

که پر از تنهایی ست

با عشق تزئین می کنم ...

آذوقه بی تو بودن را که

با بغض خوردم

دلم سیر می شود

از نبودنت....!!

بغض نکن گلکم

بغض نکن گلکم
                            بغض تو آبم مي کنه

 

گول اشکای چشات

                            خورد و خرابم مي کنه

بغض نکن که قلب من
                             تو سينه پرپر مي زنه

 

        آخه اون چشمای تو تموم دنیای منه